Rokende zusters!

5 reacties

Het is ongelooflijk, maar waar, ik ben zo boos!
Gelukkig, daar komt mijn man aanlopen. Hij logeert de hele ziekenhuis periode bij familie vlakbij het Academisch ziekenhuis waar ik lig en zit dag en nacht aan mijn bed. 
Hij houdt zijn hoofd dichtbij mij, want ik ben haast niet te verstaan. 
“Er staat steeds een zuster naast mijn bed te roken. Dat is toch niet normaal. We zijn in een ziekenhuis. Bovendien heb ik al een tumor, ik wil niet ook nog zwarte longen.”
Gelukkig, m’n man heeft me verstaan en is het helemaal met me eens.
“Dit kan natuurlijk niet, logisch dat je zo boos bent, ik ga er direct werk van maken en ben zo terug!”
Tien minuten later, na een kop koffie gedronken te hebben en een tijdschrift te hebben doorgebladerd in de koffiekamer staat hij weer naast mijn bed.
“Het is geregeld hoor, ik heb even gepraat met haar baas en ze is per direct ontslagen!”
Pfff, gelukkig zeg.
Wat een held, die man van mij. Tevreden zak ik weer weg.  

 

Vorig bericht
Jarig!
Volgend bericht
Het reddingsteam 

5 reacties. Reactie plaatsen

Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.
Menu